de verbondenheid van kopen en betalen

Schuld

Een schuld afbetalen = geld uitgeven

Open deur.

Denk je.

Een schuld afbetalen betekent immers dat je geld van je rekening haalt en het aan iemand anders geeft. Geld uitgeven. Daarna ben je het hartstikke kwijt.

Maar toch lijkt het soms alsof we met z’n allen denken dat het afbetalen van een schuld een soort straf is, een eis van iemand anders uit een ver verleden. Iets wat al lang niet meer van jezelf is, maar door een ander gedicteerd wordt.

Eenvoudig gezegd is het betalen van je schuld gewoon het (wat) later betalen van iets wat je al eerder hebt gekocht en mee naar huis genomen (of gebruikt). Dus als je nu aflost van je studieschuld, dan is dat toch echt die avond zuipen in de kroeg, toen. Of het studieboek wat je bestudeerde in de bibliotheek, waarmee je je tentamen hebt gehaald.

Het lijkt soms om monopoliegeld te gaan. Iets wat niet echt is. Een schuld kan je niet vastpakken, een euro op je spaarrekening kun je ook niet vastpakken. En als je die euro van de een naar de andere rekening schuift, voelt het niet als het betalen voor een aankoop. Het is abstract. Echter, het weegt wel. Zwaar. Of het voelt als spijt. Maar spijt is een gedachte die jezelf creëert en bestaat alleen in je eigen hoofd. Een schuld is iets werkelijks, vraag maar aan de schuldeiser.

Die schuldeiser is vaak ook niet degene waar je oorspronkelijk je product of dienst hebt gekocht. Er is dus afstand ontstaan tussen het moment van consumeren en het voldoen van de betaling. In tijd én persoon. Wat ik daarmee bedoel is dat een schuld meestal hebt aan een instantie zoals DUO of je eigen bank, creditcardmaatschappij of incassobureau. En niet bij die barman waar je toen dat biertje kocht…

Mijn vraag is dan, maakt dat het afbetalen meer of juist minder erg? Stel je voor dat je schulden houdt bij de persoon waar je toen afgerekend hebt. Dus alle kassajuffen, barista’s, hifi-verkopers, reisagenten, warenhuisverkopers, en marktkoopmannen, artsen, fysiotherapeuten, tandartsen, fietsenmakers, taxichauffeurs, sigarettenboeren.

schuldbetalenMisschien is het verlaat betalen aan al die mensen pijnlijker want het is persoonlijker. In het rek met verjaardagskaarten zijn er speciale kaartjes voor de ‘te laat’ situatie. Maar misschien is het ook beter te accepteren. Omdat het consumeren en betalen dan weer verbonden is.

Hoe voelt het voor jou om een schuld te hebben of een afbetaling te doen?

Advertenties

Een gedachte over “de verbondenheid van kopen en betalen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s